Kerken, zorgvragers en zorginstellingen bezinnen zich samen op de toekomst van de christelijke zorg

DR. JAN VAN DER WAL STELT GEZAMENLIJKE BEZINNING OP ZORG VOOR

13/06/2005
Bron: Dolf Lok

Veenendaal – Kerken, cliëntenorganisaties en zorginstellingen zouden zich gezamenlijk moeten bezinnen op de kansen en bedreigingen voor christelijke hulpverlening in de toekomst. In zo’n fundamentele bezinning staat niet een fusiegedachte voorop, maar het belang van de zorg of hulp vragende cliënt. Zo’n systematische bezinning komt niet voort uit economische motieven, maar uit harten die met ontferming zijn bewogen over de vele mensen met hun nood, moeite en ziekte.

Dat voorstel deed dr. Jan van der Wal, bestuurder van Eleos, op de IBA-studiemiddag in Veenendaal. Het thema “Zorgverlening in een geseculariseerde cultuur” bracht zo’n 70 mensen bijeen. Ds. W. Visscher had voorafgaand aan Van der Wal al een lans gebroken voor een nauwe band tussen kerk en zorg. Daarbij noemde hij concreet bestuurlijke participatie, het motiveren van jongeren om in de christelijke zorg te gaan werken, het motiveren en overtuigen van kerkmensen om toch vooral nuttig en dankbaar gebruik te maken van de mogelijkheden van christelijke zorg, en via de ambten de gemeenteleden toe te rusten tot dienstbetoon en barmhartigheid.

De noodzaak tot samen werken en samen bezinnen is er meer dan ooit. Van der Wal wees op de ontwikkelingen in zorgland. Daarin kun je alleen maar mee komen, wanneer je een bepaalde schaalgrootte hebt. Specialisatie en diversiteit aan zorg binnen de keten kun je bereiken door samen werken. En heel pragmatisch betekent samen werken ook een betere onderhandelingspositie met zorginkopers.

Diverse pogingen tot een vergelijkbare samenwerking zijn in de afgelopen decennia gestrand. Van der Wal gaf daarvoor verschillende oorzaken aan. Daarom nu geen hoogdravend en verstrekkend voorstel, maar begin maar eens heel dicht bij huis, terug naar de bronnen van christelijke zorg: “De bijbelse opdracht tot barmhartigheid
Aan mensen in nood, christenen en niet-christenen. Weten we nog wat die nood is en weten we nog van christelijke bewogenheid daarmee?” Een dienende houding in de omgang met elkaar, is volgens spreker een eerste voorwaarde voor dat indringende gesprek.
“In zo’n project is het de verantwoordelijkheid van de kerken om de instellingen te bevragen op de concretisering van bijbels genormeerde hulpverlening in de praktijk. Het lijkt me ook een verantwoordelijkheid van de kerken om hun leden  actief te informeren en waar mogelijk te betrekken bij zorg die door de kerken wordt gesteund. Instellingen hebben op hun beurt de verantwoordelijkheid de kerken tijdig, eerlijk en compleet te informeren over wat er gaande is in de zorg.”

In de bespreking bleek een brede steun voor de gedachte dat een dergelijk bezinningsproces nu niet mag stranden. Bij het zoeken naar een geschikte voortrekker, werd de IBA aangewezen. De IBA heeft zelf geen directe belangen, maar kan een overleg in het najaar goed faciliteren omdat ze al overleg voeren met kerken en zorginstellingen.

 Voor méér nieuws uit de zorgwereld ga naar Mijnzorg.nl